ปัจจุบันท่าอากาศยานกลายเป็นปัจจัยสำคัญของระบบการผลิตและการพาณิชย์ระดับโลก และเป็นตัวจักรสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจระดับท้องถิ่น ระดับภาค จนถึงระดับชาติ นอกจากนี้ท่าอากาศยานยังก่อให้เกิดธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับกิจกรรมการบินทุกประเภทในพื้นที่โดยรอบท่าอากาศยาน เช่น การผลิตและกระจายสินค้าที่มีความต้องการเร่งด่วน ศูนย์ขายสินค้าทางอินเตอร์เน็ต เป็นต้น เมื่อธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับกิจกรรมการบินขยายตัวเพิ่มมากขึ้น ในพื้นที่โดยรอบท่าอากาศยานและตามแนวเส้นทางคมนาคมขนส่งก็จะทำให้เกิดชุมชนรูปแบบแนวใหม่ ที่เรียกว่า “เมืองศูนย์กลางการบิน” ดังนั้นการก่อสร้างท่าอากาศยานจะสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันให้แก่ประเทศ เมือง และธุรกิจในระบบเศรษฐกิจแบบใหม่ที่พึ่งพาความเร็วและความเชื่อมโยงทั้งโลก 

กระทรวงคมนาคมได้ดำเนินการก่อสร้างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เพื่อสนับสนุนให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางอากาศในภูมิภาค ซึ่งจะส่งผลต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ การท่องเที่ยวและกิจกรรมทางเศรษฐกิจอื่นๆ รวมทั้งเกิดความเข้าใจและความร่วมมืออันดีระหว่างประเทศต่างๆ อันสอดคล้องกับยุทธศาสตร์การเพิ่มสมรรถนะ   และขีดความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7, 8 และ 9 ในขณะเดียวกันหน่วยงานที่รับผิดชอบการจัดให้มีโครงสร้างพื้นฐานและบริการด้านการขนส่งทั้งทางบก ทางน้ำ และทางอากาศ ทั้งที่อยู่ภายในความรับผิดชอบของกระทรวงคมนาคมและของหน่วยงานต่างๆ ได้มีการพยายามบูรณาการแผนงานด้านระบบและบริการการขนส่งและงบประมาณเข้าด้วยกัน เพื่อให้เกิดความสะดวกรวดเร็วในการเดินทางมายังท่าอากาศยานและออกจากท่าอากาศยานอย่างมีประสิทธิภาพ

รัฐบาลได้ตระหนักถึงความสำคัญของระบบการขนส่งและท่าอากาศยาน โดยมุ่งเน้นปรับโครงสร้างเศรษฐกิจให้สมดุลและแข่งขันได้ โดยรัฐบาลจะขยายฐานภาคการบริการเพื่อสร้างรายได้ใหม่ พร้อมกับเปลี่ยนระบบบริหารจัดการขนส่งสินค้าใหม่ให้มีประสิทธิภาพ คุณภาพและทันเวลาสามารถรองรับการขยายตัวของเศรษฐกิจเพื่อเชื่อมโยงสู่ตลาด ในทุกระดับ ซึ่งจะลดขั้นตอนการกระจายสินค้า มีระบบเชื่อมโยงการขนส่งหลายรูปแบบทั้งทางรถ ทางเรือ ทางรถไฟและทางท่อ โดยให้ความสำคัญในการเชื่อมโยงท่าเรือแหลมฉบังและท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเป็นประตูสู่ตลาดโลก

การศึกษาโครงการวางแผนผังการพัฒนาเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ (Suvarnabhumi Aerotropolis Development Plan) ของสำนักงานคณะกรรมการบริหารการพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ภายใต้สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) เพื่อพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเป็นเมืองศูนย์กลางการบิน ส่วนหนึ่งของการศึกษาครอบคลุมการจัดทำแผนโครงข่ายคมนาคมรอบเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิให้มีประสิทธิภาพ สามารถตอบสนองการเดินทางของประชาชนและผู้ใช้บริการ ตลอดจนการขนส่งสินค้าได้อย่างทั่วถึง ทั้งนี้จากผลการศึกษาโครงการวางแผนผังการพัฒนาเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ ได้เสนอแนะการพัฒนาโครงข่ายรอบท่าอากาศยานสุวรรณภูมิที่ควรดำเนินการในแผนระยะ 5 ปี และ 10 ปี นอกจากนี้ยังได้ศึกษาจัดทำแผนปฏิบัติการฯ เพื่อการพัฒนาพื้นที่และเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ โดยได้วางกลยุทธ์การพัฒนาระบบสาธารณูปโภคและระบบการคมนาคมขนส่ง เพื่อสร้างความมั่นใจและกระตุ้นให้ผู้ประกอบการสามารถลงทุนพัฒนาพื้นที่ได้ตามเป้าหมาย มีการแบ่งพื้นที่การพัฒนาออกเป็น 2 ระดับ ได้แก่ พื้นที่การพัฒนาเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ และพื้นที่การพัฒนาต่อเนื่อง

นอกจากนี้ในการประชุมคณะรัฐมนตรี (รัฐบาลพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์) เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2550 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่คณะกรรมการนโยบายการดำเนินกิจการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและท่าอากาศยานดอนเมืองเสนอ เกี่ยวกับแผนการดำเนินกิจการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและท่าอากาศยานดอนเมือง เพื่อแบ่งเบาความหนาแน่นของผู้โดยสาร และเที่ยวบินในระหว่างการปรับปรุงซ่อมแซมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยให้มีการจัดทำแผนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องรวมทั้งการให้บริการอำนวยความสะดวกต่างๆ และการเชื่อมต่อในระบบขนส่งมวลชนของท่าอากาศยานทั้งสองแห่ง

จากหลักการและความจำเป็นข้างต้น สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร ในฐานะหน่วยงานหลักรับผิดชอบการศึกษา วิเคราะห์เสนอแนะนโยบาย วางแผน และประสานแผนการขนส่งและจราจร รวมทั้งวิเคราะห์แผนงานโครงการและงบประมาณของกระทรวงคมนาคม ให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและนโยบายรัฐบาล จึงเห็นควรให้มีการศึกษาแผนการพัฒนาระบบการขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ และสนับสนุนการเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางอากาศในภูมิภาค โดยจะเป็นการดำเนินการแบบบูรณาการต่อเนื่อง และสอดรับกับการศึกษาการวางแผนผังการพัฒนาเมืองศูนย์กลางการบิน ของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ การศึกษาแผนสนธิการพัฒนาระบบการจราจรและขนส่งและพัฒนาเมือง: ภาคมหานคร (IMAC) ของสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร และการศึกษาการวางแผนและจัดทำผังเมืองเฉพาะพื้นที่บริเวณโดยรอบท่าอากาศยานสุวรรณภูมิของกรมโยธาธิการและผังเมือง

สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ในฐานะหน่วยงานหลักรับผิดชอบการศึกษาวิเคราะห์เสนอแนะนโยบาย วางแผนและประสานแผนการขนส่งและจราจร รวมทั้งวิเคราะห์แผนงานโครงการและงบประมาณของกระทรวงคมนาคมให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและนโยบายรัฐบาล จึงเห็นควรให้มีการศึกษาแผนการพัฒนาระบบขนส่ง เพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ และสนับสนุนการเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางอากาศในภูมิภาค โดยจะเป็นการดำเนินการแบบบูรณาการต่อเนื่องและสอดรับกับการดำเนินการของสำนักงานคณะกรรมการบริหารการพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และการศึกษาแผนสนธิการพัฒนาระบบการจราจรและขนส่งและพัฒนาเมือง: ภาคมหานคร (IMAC) ของ สนข. โดยมีวัตถุประสงค์หลักดังนี้

1. เพื่อศึกษา วิเคราะห์ ความต้องการในการขนส่งผู้โดยสารและสินค้าภายในพื้นที่เมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิและพื้นที่การพัฒนาต่อเนื่อง

2. เพื่อศึกษา วิเคราะห์โครงข่ายการคมนาคมขนส่งที่มีอยู่เดิมและแผนงานในอนาคต ที่เชื่อมโยงระหว่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ กับสิ่งอำนวยความสะดวก/โครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพในการพัฒนาระบบโลจิสติกส์ เช่น นิคมอุตสาหกรรม ศูนย์รวบรวมและกระจายสินค้า เป็นต้น รวมทั้งรองรับผู้โดยสาร เพื่อให้ทราบถึงปัญหาและอุปสรรคของโครงข่ายการคมนาคมดังกล่าว

3. เพื่อศึกษา วิเคราะห์ผลกระทบด้านการขนส่งและจราจร จากนโยบายที่จะให้ใช้ประโยชน์ ท่าอากาศยานดอนเมืองเป็นท่าอากาศยานนานาชาติอีกแห่งควบคู่กับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

4. เพื่อเสนอแนะรูปแบบโครงข่าย และแนวทางการจัดการระบบคมนาคมขนส่งและจราจรที่เหมาะสม ในการรองรับการเดินทางของผู้โดยสารและการขนส่งสินค้าในระยะยาว เพื่อสนับสนุนระบบโลจิสติกส์และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิให้เป็นศูนย์กลางการบินในภูมิภาค

5. เพื่อศึกษา วิเคราะห์ความเหมาะสมทางการเงิน ทางเศรษฐกิจ และผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้น (Pre-Feasibility) ของระบบโครงข่ายที่ได้เสนอแนะ พร้อมทั้งจัดลำดับความสำคัญของการพัฒนาระบบโครงข่ายดังกล่าว

6. เพื่อจัดทำแผนแม่บทการพัฒนาระบบการขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ (10 ปี) และแผนปฏิบัติการพัฒนาระบบขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางสุวรรณภูมิ(5 ปี) สำหรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิและพื้นที่โดยรอบให้สอดคล้องกับการพัฒนาเมือง การพัฒนาระบบโลจิสติกส์และกิจกรรมต่อเนื่องต่างๆ ในอนาคต

1. แผนแม่บทการพัฒนาระบบการขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ (10 ปี)

2. แผนปฏิบัติการพัฒนาระบบขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางสุวรรณภูมิ(5 ปี) สำหรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิและพื้นที่โดยรอบให้สอดคล้องกับการพัฒนาเมือง การพัฒนาระบบ โลจิสติกส์และกิจกรรมต่อเนื่องต่างๆ ในอนาคต

1. ศึกษา ทบทวนนโยบายของภาครัฐ แผนการดำเนินการของหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องและคาดว่าจะมีผลกระทบต่อการพัฒนาโครงข่ายระบบการคมนาคมขนส่งในพื้นที่ศึกษา ทั้งในส่วนกลางและส่วนท้องถิ่นที่เกี่ยวข้อง เช่น โครงการวางแผนผังการพัฒนาเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ ของ สศช. การศึกษาแผนสนธิการพัฒนาระบบการจราจรและขนส่งและพัฒนาเมือง:ภาคมหานคร (IMAC) ของ สนข. โครงการวางและจัดทำผังเมืองเฉพาะพื้นที่บริเวณโดยรอบท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (และปัจจัยที่เกี่ยวเนื่องกับท่าอากาศยานกรุงเทพ (ดอนเมือง) และท่าอากาศยานอู่ตะเภา) ของกรมโยธาธิการ และอื่นๆ

2. ศึกษาและวิเคราะห์องค์ประกอบทางเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม ผังเมืองและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งนโยบายที่จะให้ใช้ประโยชน์ท่าอากาศยานดอนเมืองเป็นท่าอากาศยานนานาชาติอีกแห่งควบคู่กับ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ที่จะส่งผลกระทบต่อความต้องการเดินทางและขนส่ง โดยคาดการณ์ประมาณการขนส่งผู้โดยสาร สินค้าและประเภทยานพาหนะภายในพื้นที่โครงการโดยใช้แบบจำลองการขนส่งและจราจรเพื่อให้เห็นสภาพการจราจรและขนส่งในอนาคต

3. วิเคราะห์และเสนอแนะรูปแบบการขนส่งและโครงข่ายการคมนาคมที่เหมาะสมในการรองรับความต้องการเดินทางและขนส่งสินค้าในพื้นที่โครงการ ตลอดจนโครงข่ายเชื่อมต่อกับพื้นที่ภายนอก โดยอย่างน้อยต้องใช้โครงข่ายที่ได้มีการเสนอแนะไว้ในการศึกษาโครงการวางแผนผังการพัฒนาเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิเป็นพื้นฐาน

4. ศึกษา วิเคราะห์และเสนอแนะรูปแบบการพัฒนาและโครงข่ายการขนส่งและจราจรเชื่อมโยงระหว่างท่าอากาศยานดอนเมืองกับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

5. ศึกษา วิเคราะห์และเสนอแนะระบบขนส่งอัจฉริยะ (Intelligent Transport System : ITS) ที่เหมาะสมและสามารถนำมาใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพการเดินทางและขนส่งในพื้นที่โครงการ โดยอาจรวมถึงระบบควบคุมการจราจร ระบบขนส่งมวลชน และระบบโลจิสติกส์ ฯลฯ

6. ศึกษา วิเคราะห์ความเหมาะสมเบื้องต้น (Per-Feasibility) ของระบบโครงข่ายที่เสนอแนะ โดยต้องประเมินเงินลงทุนหรือค่าใช้จ่ายต่างๆ รวมทั้งผลประโยชน์ที่เกี่ยวข้องกับโครงการทั้งด้านการเงินและเศรษฐกิจ โดยแสดงผลการวิเคราะห์ในรูปอัตราส่วนผลตอบแทนต่อการลงทุน (Benefit Cost Ratio : BCR) มูลค่าปัจจุบัน (Net Present Value : NPV) อัตราผลตอบแทนโครงการ (Internal Rate of Return : IRR) พร้อมทั้งทดสอบความอ่อนไหวของโครงการ (Sensitivity Test)

7. ศึกษาและวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้น โดยวิธีการที่เหมาะสมในทุกโครงข่ายระบบการขนส่งที่ได้รับการเสนอแนะตาม

8. ศึกษาและวิเคราะห์ รูปแบบการลงทุนที่เหมาะสมของโครงการที่เสนอแนะ ซึ่งจะรวมถึงการลงทุนโดยรัฐบาล หรือในรูปแบบ Public-Private Partnership (PPP) ตลอดจนแหล่งเงินลงทุนและวิธีการระดมทุนที่มีความเป็นไปได้สำหรับการลงทุนในส่วนของภาครัฐ

9. จัดทำแผนแม่บทการพัฒนาระบบการขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ (พ.ศ. 2552 – 2562) และแผนปฏิบัติการพัฒนาระบบขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางสุวรรณภูมิ (พ.ศ. 2552 – 2556)

10. รายงานทางวิชาการ (Technical Paper) ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาระบบการขนส่งเพื่อรองรับเมืองศูนย์กลางการบินสุวรรณภูมิ จำนวน 2 ฉบับ

2 กรกฎาคม 2550 - 1 ตุลาคม 2551 (ระยะเวลาดำเนินการ 15 เดือน)

กลุ่มวิเคราะห์แผนด้านการขนส่งและจราจรทางอากาศ สำนักแผนงาน

รายชื่อผู้ที่สามารถติดต่อสอบถามข้อมูล
กลุ่มวิเคราะห์แผนด้านการขนส่งและจราจรทางอากาศ สำนักแผนงาน
เบอร์โทร 02-2151515