ร่างแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (ปรับปรุง) (ข้อมูล ณ 19 พฤศจิกายน 2552)
แผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ประกอบด้วยแผนโครงข่ายเร่งด่วนตามมติ ครม. พ.ศ. 2549 แผนโครงข่ายเพิ่มเติมภายในปี พ.ศ.2562 และแผนโครงข่ายเพิ่มเติมภายในปี พ.ศ.2572
ซึ่งได้ผ่านการศึกษาวิเคราะห์โดยยึดพื้นฐานแนวคิดเดิมจากแผนแม่บทการขนส่งมวลชนระบบรางในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง (URMAP, พ.ศ. 2543) และแนวเส้นทางจากโครงการแปลงแผนแม่บทการขนส่งมวลชนระบบรางในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่องไปสู่การปฏิบัติ (BMT, พ.ศ.2547) และการพิจารณาแนวเส้นทางเพิ่มเติมที่มีการศึกษาและเสนอแนะจากหน่วยงานต่างๆ และจากหลายรัฐบาลที่ผ่านมา
โดยแนวเส้นทางทั้งหมดได้ถูกนำเข้าสู่กระบวนการคัดเลือกแนวเส้นทาง จัดกลุ่มโครงข่าย คาดการณ์ปริมาณผู้โดยสาร วิเคราะห์ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจและการลงทุน จัดลำดับความสำคัญของโครงการ และจัดทำแผนแม่บทในระดับโครงข่าย
โครงข่ายเส้นทางตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2553- พ.ศ. 2572) มีจำนวนทั้งสิ้น 12 เส้นทาง ระยะทางรวม 495 กม. เป็นโครงข่ายสายหลัก 8 เส้นทาง และโครงข่ายสายรอง 4 เส้นทาง โครงข่ายสายหลักประกอบด้วยโครงข่ายรถไฟฟ้าชานเมือง (Commuter Train, CT) จำนวน 2 เส้นทาง ร่วมกับระบบรถไฟฟ้าสายแอร์พอร์ตลิงก์ 1 เส้นทาง รวมระยะทาง 176 กม. และโครงข่ายรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (Mass Rapid Transit, MRT) จำนวน 5 เส้นทาง ระยะทาง 217 กม. และโครงข่ายสายรองที่เป็นระบบขนส่งมวลชนรอง จำนวน 4 เส้นทาง ระยะทาง 102 กม.

1. โครงข่ายรถไฟฟ้าชานเมือง (Commuter Train)
โครงข่ายรถไฟฟ้าชานเมือง (Commuter Train) เป็นโครงข่ายสายหลักเน้นให้บริการการเดินทางของผู้โดยสารระหว่างพื้นที่ชานเมืองกับพื้นที่ใจกลางกรุงเทพฯ ซึ่งในอนาคตจะเชื่อมต่อกับเส้นทางรถไฟชานเมืองที่ต่อขยายสู่เมืองหลักโดยรอบตามโครงการศึกษาและออกแบบรายละเอียดระบบรถไฟฟ้าชานเมืองร่วมกับรถไฟทางไกลเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล (รังสิต-บ้านภาชี มักกะสัน-ฉะเชิงเทรา ตลิ่งชัน-นครปฐม และมหาชัย-ปากท่อ) โดยจะขยายเส้นทางไปยังจังหวัดข้างเคียงได้แก่ นครปฐม อยุธยา ฉะเชิงเทรา และราชบุรี ระบบรถไฟฟ้าชานเมืองประกอบด้วยโครงข่ายจำนวน 2 เส้นทาง ใช้เขตทางร่วมกับระบบรถไฟทางไกลและรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานหรือแอร์พอร์ตลิงก์ 1 เส้นทาง ระยะทางรวม 175.7 กม. ได้แก่
สาย 1: รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม (ธรรมศาสตร์-มหาชัย) ระยะทาง 80.8 กม. 36 สถานี เป็นเส้นทางหลักในแนวเหนือ-ใต้ ตามแนวทางรถไฟเดิมของการรถไฟแห่งประเทศไทย เชื่อมต่อพื้นที่ชานเมืองด้านทิศเหนือ (พื้นที่ดอนเมือง รังสิต ปทุมธานี) และพื้นที่ชานเมืองด้านทิศใต้ (พื้นที่บางบอน มหาชัย) เข้าสู่ใจกลางเมือง (หัวลำโพง) โดยบูรณาการการเดินทางร่วมกันกับระบบรถไฟทางไกลที่สามารถเชื่อมโยงการเดินทางไปสู่ภูมิภาคต่างๆ โครงข่ายสนับสนุนให้เกิดการกระจายตัวของพื้นที่อยู่อาศัยไปยังพื้นที่รอบนอกตามแนวคิดผังเมือง รองรับศูนย์ราชการกรุงเทพมหานครแห่งใหม่ พื้นที่ชุมชนบริเวณถนนแจ้งวัฒนะและรามอินทราที่กำลังมีการเติบโตในอัตราสูง เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานดอนเมือง รองรับประชาชนบริเวณรังสิต ปทุมธานี เชื่อมโยงไปยังเมืองมหาวิทยาลัยบริเวณรังสิต ในอนาคตสามารถเชื่อมโยงกับสถานีขนส่งผู้โดยสารสายเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือแห่งใหม่อีกด้วย โครงการสามารถแก้ปัญหาจุดตัดระหว่างถนนและรถไฟในเขตเมือง ทำให้สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการเดินทางของระบบราง และลดความล่าช้าในการเดินทางบนโครงข่ายถนนได้ ระบบรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม ได้แก่ช่วง บางซื่อ-รังสิต-ธรรมศาสตร์ บางซื่อ-หัวลำโพง-บางบอน และบางบอน-มหาชัย 
สาย 2: รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน (ศาลายา-หัวหมาก) ระยะทาง 58.5 กม. 22 สถานี เป็นเส้นทางหลักในแนวตะวันตก-ตะวันออก ตามแนวทางรถไฟเดิมของการรถไฟแห่งประเทศไทย เชื่อมต่อพื้นที่ชานเมืองด้านทิศตะวันตก (พื้นที่ศาลายา ตลิ่งชัน) และพื้นที่ชานเมืองด้านทิศตะวันออก (พื้นที่หัวหมาก) เข้าสู่ใจกลางเมือง โดยมีการเดินรถร่วมกันกับระบบรถไฟทางไกลเช่นเดียวกับสายสีแดงเข้ม โครงข่ายสนับสนุนการกระจายตัวของพื้นที่อยู่อาศัยไปยังพื้นที่ชานเมืองและสามารถเชื่อมโยงเมืองมหาวิทยาลัยบริเวณศาลายาในด้านตะวันตก รองรับประชาชนย่านบางบำหรุ บางซื่อ สามเสน อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ มักกะสัน หัวหมาก ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่น รองรับการพัฒนาพื้นที่ย่านมักกะสันเป็นศูนย์กลางธุรกิจและพาณิชยกรรมแห่งใหม่ และเชื่อมโยงไปยังเมืองมหาวิทยาลัยและนิคมอุตสาหกรรมบริเวณลาดกระบังในด้านตะวันออก โครงการสามารถแก้ปัญหาจุดตัดระหว่างโครงข่ายถนนและรถไฟในเขตเมืองได้เช่นเดียวกัน ระบบรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน ได้แก่ช่วง บางซื่อ-ตลิ่งชัน ตลิ่งชัน-ศาลายา บางซื่อ-พญาไท-มักกะสัน มักกะสัน-หัวหมาก และบางบำหรุ-มักกะสัน
สาย 3: รถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงก์ (บางซื่อ-พญาไท-สุวรรณภูมิ) ระยะทาง 36.4 กม. 10 สถานี เป็นเส้นทางที่มีวัตถุประสงค์เฉพาะในการรองรับการเดินทางเชื่อมโยงศูนย์กลางเมืองกับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เพื่ออำนวยความสะดวกและเพิ่มความรวดเร็วให้แก่ผู้เดินทางไปใช้บริการท่าอากาศยานนานาชาติ สร้างภาพลักษณ์ที่ดีด้านการท่องเที่ยว รวมทั้งสามารถให้บริการแก่ชุมชนบริเวณพื้นที่ชานเมืองด้านทิศตะวันออก (หัวหมาก ลาดกระบัง) ได้อีกด้วย โดยในส่วนต่อขยายจากพญาไทไปยังบางซื่อทางด้านทิศเหนือนั้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อเพิ่มศักยภาพความเป็นศูนย์กลางของศูนย์คมนาคมพหลโยธินให้สามารถเป็นจุดศูนย์รวมในการเดินทางสู่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้โดยตรง และในอนาคตสามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานดอนเมือง หากรัฐบาลมีนโยบายในการใช้ 2 สนามบิน หรืออาจสงวนเขตทางไว้สำหรับโครงข่ายของรถไฟด่วน (Express Train) ในอนาคตเพื่อเพิ่มความรวดเร็วการเดินทางสู่ภูมิภาคต่างๆ รถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงก์ช่วงบางซื่อ-พญาไท ควรทำการก่อสร้างพร้อมกับรถไฟฟ้าสายสีแดงในช่วงบางซื่อ-พญาไท-มักกะสัน เนื่องจากเป็นโครงสร้างแบบ Open Trench ในเขตทางร่วมกันกับสายสีแดง ซึ่งหากทำการก่อสร้างแยกกันจะมีความยุ่งยากซ้ำซ้อนเป็นอย่างมาก ระบบรถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงก์ ได้แก่ช่วง บางซื่อ-พญาไท และ พญาไท-สุวรรณภูมิ (อยู่ระหว่างการก่อสร้าง)
2. โครงข่ายรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (Mass Rapid Transit)
ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (Mass Rapid Transit) จะเน้นการให้บริการผู้โดยสารภายในเขตเมือง ภายในรัศมีประมาณ 20 กม. จากศูนย์กลางเมือง เส้นทางส่วนใหญ่จะเป็นเส้นทางตามแนวรัศมีผ่านพื้นที่ย่านธุรกิจใจกลางเมือง (CBD) ให้บริการเชื่อมโยงพื้นที่แหล่งที่อยู่อาศัยเข้ากับแหล่งงานและพานิชยกรรม โดยมีเส้นทางสายวงแหวนทำหน้าที่รวมและกระจายการเดินทาง ประกอบด้วยโครงข่ายจำนวน 5 เส้นทาง ระยะทางรวม 217.3 กม. ได้แก่
สาย 4: รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสายสีเขียวเข้ม (ลำลูกกา-สมุทรปราการ) ระยะทาง 66.5 กม. 55 สถานี เป็นเส้นทางส่วนต่อขยายจากระบบเดิมในแนวเหนือ-ตะวันออก ตามแนวถนนพหลโยธินและถนนสุขุมวิทซึ่งเป็นเส้นทางที่มีปริมาณการเดินทางสูงและมีปัญหาการจราจรติดขัดมาก โครงข่ายให้บริการรองรับพื้นที่อยู่อาศัยหนาแน่นและแหล่งธุรกิจบริเวณย่านสุขุมวิท เชื่อมโยงไปยังศูนย์ชุมชนและพาณิชยกรรมโดยรอบซึ่งมีอัตราการเติบโตสูง ทั้งในด้านทิศเหนือ (พื้นที่เขตจตุจักร บางเขน สะพานใหม่ ลำลูกกา) และด้านทิศตะวันออก (พื้นที่บางนา สำโรง สมุทรปราการ) โดยผ่านพื้นที่สำคัญต่างๆที่เป็นจุดที่มีปริมาณการเดินทางสูง ในด้านทิศเหนือผ่านสวนจตุจักร ศูนย์การค้าบริเวณแยกลาดพร้าว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ตลาดสะพานใหม่ โรงพยาบาลภูมิพล และชุมชนบริเวณกองทัพอากาศ ในด้านตะวันออกผ่านแหล่งธุรกิจและห้างสรรพสินค้าตามแนวถนนสุขุมวิท ชุมชนบริเวณบางนา สำโรง รวมทั้งรองรับการเดินทางจากจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งจะช่วยบรรเทาปัญหาการจราจรบนถนนพหลโยธินและสุขุมวิทและเป็นทางเลือกใหม่ในการเดินทางเข้าเมืองของประชาชนในจังหวัดปทุมธานีและสมุทรปราการ ระบบรถไฟฟ้าสายสีเขียวเข้มต่อขยายจากช่วง หมอชิต-อ่อนนุช (เปิดให้บริการ) ได้แก่ช่วง หมอชิต-สะพานใหม่ สะพานใหม่-คูคต คูคต-ลำลูกกา อ่อนนุช-แบริ่ง แบริ่ง-สมุทรปราการ และสมุทรปราการ-บางปู
สาย 5: รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสายสีเขียวอ่อน (ยศเส-บางหว้า) ระยะทาง 15.5 กม. 14 สถานี เป็นเส้นทางส่วนต่อขยายจากระบบเดิมในแนวตะวันตก-ใต้ ตามแนวถนนพระราม 1 และสาทร รองรับการเดินทางเชื่อมโยงระหว่างพื้นที่พาณิชยกรรมและแหล่งธุรกิจบริเวณย่านถนนพระราม 1 สีลม และสาทร รวมทั้งสามารถเชื่อมโยงไปยังพื้นที่กรุงเทพฯฝั่งธนบุรีเพื่อให้บริการรองรับพื้นที่อยู่อาศัยหนาแน่นบริเวณวงเวียนใหญ่ ตากสิน และบางหว้า เชื่อมโยงเข้าสู่ใจกลางเมือง นอกจากนั้นยังต่อขยายไปเชื่อมกับสายสีแดงเข้มที่สถานียศเส เพื่ออำนวยความสะดวกในการเปลี่ยนต่อการเดินทางจากระบบรถไฟฟ้าชานเมือง ซึ่งการต่อขยายเส้นทางอีก 1 กม.นี้ จะช่วยให้ประชาชนที่เดินทางจากด้านเหนือทั้งหมดสามารถเข้ามาสู่ย่านธุรกิจบริเวณสีลมและสาทรได้ด้วยการต่อรถเพียง 1 ครั้ง ระบบรถไฟฟ้าสายสีเขียวอ่อนต่อขยายจากช่วง สนามกีฬาฯ-สะพานตากสิน และสะพานตากสิน-ถนนตากสิน (เปิดให้บริการ) ถนนตากสิน-บางหว้า และสนามกีฬาฯ-ยศเส
สาย 6: รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสายสีน้ำเงิน (บางซื่อ-หัวลำโพง-ท่าพระ-พุทธมณฑลสาย 4) ระยะทาง 55 กม. 42 สถานี เป็นเส้นทางสายวงแหวนต่อขยายจากโครงข่ายเดิมมีแนวเส้นทางส่วนใหญ่อยู่บนถนนรัชดาภิเษก (วงแหวนชั้นใน) โดยมีปลายรัศมีในด้านตะวันตกตามแนวถนนเพชรเกษม ทำหน้าที่เป็นเส้นทางรวมและกระจายการเดินทางเพื่อความสะดวกในการเปลี่ยนต่อไปยังเส้นทางอื่นๆ ช่วยลดความแออัดของการเปลี่ยนถ่ายขบวนรถในเขตเมือง เป็นการกระจายการเปลี่ยนถ่ายออกไปยังสถานีต่างๆ ซึ่งจะทำให้ไม่เกิดเป็นสถานีเปลี่ยนถ่ายขนาดใหญ่เพียงไม่กี่สถานี โครงข่ายรองรับแหล่งชุมชนและย่านธุรกิจตามแนวถนนวงแหวนชั้นใน ได้แก่ ถนนรัชดาภิเษก ถนนจรัญสนิทวงศ์ และถนนพระราม 4 ผ่านสถานที่สำคัญต่างๆ ที่มีปริมาณการเดินทางสูง เช่น ศูนย์คมนาคมพหลโยธิน (บางซื่อ) ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ท่าเรือกรุงเทพฯ สวนลุมพินี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และหัวลำโพง เชื่อมโยงเข้าสู่แหล่งพาณิชยกรรมในเขตเมืองเก่าบริเวณถนนเจริญกรุงซึ่งปัจจุบันมีปัญหาการจราจรติดขัดเป็นอย่างมาก ผ่านสถานที่สำคัญและแหล่งท่องเที่ยวบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์ รวมทั้งให้บริการเชื่อมโยงพื้นที่อยู่อาศัยหนาแน่นตามแนวถนนจรัญสนิทวงศ์และเพชรเกษมเข้าสู่ใจกลางเมือง โดยรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินจะมีสถานีเชื่อมต่อกับระบบรถไฟฟ้าสายอื่นๆ ทุกเส้น ระบบรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินต่อขยายจากช่วงบางซื่อ-หัวลำโพง (เปิดให้บริการ) ได้แก่ บางซื่อ-ท่าพระ หัวลำโพง-ท่าพระ-บางแค และบางแค-พุทธมณฑลสาย 4 
สาย 7: รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสายสีม่วง (บางใหญ่-ราษฎร์บูรณะ) ระยะทาง 42.8 กม. 32 สถานี เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในแนวเหนือ-ใต้ ตามแนวถนนรัตนาธิเบศร์ ถนนติวานนท์ ถนนสามเสน ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน และถนนสุขสวัสดิ์ รองรับพื้นที่อยู่อาศัยหนาแน่น ย่านธุรกิจ สถานที่ราชการ ในเขตพระนคร เขตดุสิต แหล่งท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์ สามารถเชื่อมโยงไปยังศูนย์ชุมชนและพาณิชยกรรมบริเวณพื้นที่ชานเมืองในด้านทิศเหนือ จังหวัดนนทบุรี (พื้นที่เมืองนนทบุรี บางใหญ่) และด้านทิศใต้ (พื้นที่วงเวียนใหญ่ จอมทอง ราษฎร์บูรณะ) โดยผ่านสถานที่สำคัญซึ่งเป็นจุดที่มีปริมาณการเดินทางสูง ได้แก่ ศูนย์ราชการนนทบุรี กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงสาธารณสุข ชุมชนบริเวณวงเวียนใหญ่ จอมทอง และราษฎร์บูรณะ ระบบรถไฟฟ้าสายสีม่วงเป็นเส้นทางใหม่แบ่งเป็นช่วงบางใหญ่-บางซื่อ และบางซื่อ-ราษฎร์บูรณะ
สาย 8: รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสายสีส้ม (ตลิ่งชัน-มีนบุรี) ระยะทาง 37.5 กม. 27 สถานี เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในแนวตะวันตก-ตะวันออก ตามแนวถนนรามคำแหง ราชปรารภ เพชรบุรี หลานหลวง และราชดำเนิน รองรับพื้นที่อยู่อาศัยหนาแน่นและแหล่งพาณิชยกรรมบริเวณพื้นที่ชานเมืองด้านทิศตะวันออกซึ่งมีอัตราการเติบโตสูง ได้แก่ เขตมีนบุรี และเขตบางกะปิ เชื่อมโยงกับแหล่งชุมชนหนาแน่น และย่านธุรกิจบริเวณถนนรามคำแหง ดินแดง เพชรบุรี สถานที่ราชการ แหล่งท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญตามแนวถนนหลานหลวง และถนนราชดำเนิน ซึ่งในปัจจุบันมีปัญหาการจราจรติดขัดเป็นอย่างมาก เชื่อมโยงไปยังพื้นที่ฝั่งธนบุรีเปิดพื้นที่ตามแนวทางรถไฟเดิมบริเวณบางกอกน้อยและตลิ่งชันซึ่งมีศักยภาพในการพัฒนาสูง โดยให้บริการผ่านสถานที่สำคัญซึ่งเป็นแหล่งชุมชมขนาดใหญ่ ได้แก่ โรงพยาบาลศิริราช สนามหลวง ประตูน้ำ ศาลาว่าการกรุงเทพมหานครแห่งที่ 2 บริเวณดินแดง ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย มหาวิทยาลัยรามคำแหง หอการค้า นิด้า และเอแบค รวมทั้งผ่านสนามกีฬาราชมังคลากีฬาสถานและหัวหมาก โดยสายสีส้มจะเป็นโครงข่ายที่สามารถเชื่อมโยงกับรถไฟฟ้าสายอื่นๆ ทั้งสายหลักและสายรองทุกเส้น ระบบรถไฟฟ้าสายสีส้ม ได้แก่ ช่วงตลิ่งชัน-ศูนย์วัฒนธรรม ศูนย์วัฒนธรรม-บางกะปิ และบางกะปิ-มีนบุรี
3. โครงข่ายระบบขนส่งมวลชนรอง
โครงข่ายระบบขนส่งมวลชนรองมีหน้าที่ในการให้บริการเพื่อรองรับการเดินทางของผู้โดยสารในพื้นที่ชุมชนชานเมืองเพื่อป้อนเข้าสู่ระบบรถไฟฟ้าเส้นทางหลัก เส้นทางส่วนใหญ่จะเป็นแนวตั้งฉากกับเส้นทางหลัก ผ่านพื้นที่ศูนย์ชุมชนและศูนย์ธุรกิจพานิชยกรรมรอง ประกอบด้วยโครงข่ายจำนวน 4 เส้นทาง ระยะทางรวม 101.9 กม. ได้แก่
สาย 9: รถไฟฟ้าสายสีชมพู (แคราย-มีนบุรี) ระยะทาง 36 กม. 24 สถานี เป็นเส้นทางสายรอง ตามแนวถนนติวานนท์ แจ้งวัฒนะ และรามอินทรา มีวัตถุประสงค์ในการรองรับการเดินทางไปยังศูนย์ราชการแห่งใหม่ของกรุงเทพฯ บริเวณถนนแจ้งวัฒนะ ศูนย์ราชการจังหวัดนนทบุรี และรองรับการเจริญเติบโตของเมืองทางด้านทิศเหนือของกรุงเทพฯ โครงข่ายให้บริการเชื่อมโยงพื้นที่ศูนย์ชุมชนและพาณิชยกรรมในพื้นที่ชานเมืองด้านทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งมีอัตราการเติบโตที่สูงมาก ประกอบด้วย พื้นที่อยู่อาศัยและสถานที่ราชการบริเวณแยกแคราย ชุมชนบริเวณแยกปากเกร็ด ศูนย์การประชุมและศูนย์แสดงสินค้าอิมแพคเมืองทองธานี แหล่งชุมชนบริเวณเมืองทองธานี หลักสี่ มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร แหล่งชุมชนตามแนวถนนรามอินทรา ถนนวัชรพล ศูนย์การค้าและหมู่บ้านจัดสรรบริเวณวงแหวนรอบนอกตะวันออก และรองรับการเดินทางจากพื้นที่มีนบุรี โครงข่ายสามารถเป็นระบบรองป้อนผู้โดยสารให้กับระบบขนส่งมวลชนหลักสายสีม่วง สีแดงเข้ม สีเขียวเข้ม และสีส้ม ระบบรถไฟฟ้าสายสีชมพู แบ่งเป็นช่วงแคราย-ปากเกร็ด ปากเกร็ด-วงเวียนหลักสี่ วงเวียนหลักสี่-วงแหวนรอบนอก และวงแหวนรอบนอก-มีนบุรี
สาย 10: รถไฟฟ้าสายสีเหลือง (ลาดพร้าว-สำโรง) ระยะทาง 30.4 กม. 21 สถานี เป็นเส้นทางสายรอง ตามแนวถนนลาดพร้าวและศรีนครินทร์ มีวัตถุประสงค์ในการรองรับพื้นที่ชุมชนหนาแน่นตามแนวถนนลาดพร้าวและการเจริญเติบโตของชุมชนทางด้านตะวันออกของกรุงเทพฯ จากการพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ รองรับพื้นที่อยู่อาศัยและแหล่งพาณิชยกรรมตามแนวถนนลาดพร้าว บริเวณโชคชัย 4 ลำสาลี บางกะปิ ตามแนวถนนศรีนครินทร์ พัฒนาการ อ่อนนุช สำโรง และบางนา-ตราด สามารถเป็นระบบรองป้อนผู้โดยสารให้กับระบบขนส่งมวลชนหลักสายสีน้ำเงิน สีส้ม สีแดง สายแอร์พอร์ตลิงก์ และสายสีเขียว ระบบรถไฟฟ้าสายสีเหลืองแบ่งเป็น 2 ช่วง ได้แก่ ช่วงลาดพร้าว-พัฒนาการ และพัฒนาการ-สำโรง
สาย 11: รถไฟฟ้าสายสีเทา (วัชรพล-สะพานพระราม 9) ระยะทาง 26 กม. 21 สถานี เป็นเส้นทางสายใหม่เพื่อรองรับพื้นที่ชุมชนหนาแน่น ย่านสาธุประดิษฐ์และการเจริญเติบโตทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการเติบโตของพื้นที่และมีอัตราการเพิ่มของประชากรสูง โดยเป็นพื้นที่ที่ยังไม่มีระบบขนส่งมวลชนทางรางในแผนแม่บทฉบับก่อนๆ โดยเชื่อมโยงพื้นที่อยู่อาศัยในย่านวัชรพล รามอินทรา พื้นที่ตามแนวถนนประดิษฐ์มนูธรรม (เลียบทางด่วนรามอินทรา-อาจณรงค์) ที่มีศักยภาพในการพัฒนาสูง พื้นที่ลาดพร้าว พระราม 9 เชื่อมโยงกับย่านธุรกิจบริเวณถนนสุขุมวิท (ซ.ทองหล่อ) ถนนพระราม 4 ช่องนนทรี และพื้นที่อยู่อาศัยบริเวณสาธุประดิษฐ์ โครงข่ายสามารถอำนวยความสะดวกในการเข้าถึงในพื้นที่ที่ยังขาดแคลนและยังสามารถเพิ่มปริมาณผู้โดยสารโดยรวมของโครงข่ายอีกด้วย โดยโครงข่ายสามารถเป็นระบบรองป้อนผู้โดยสารให้กับระบบขนส่งมวลชนหลักสายสีส้ม สีแดง สีเขียว และสีน้ำเงิน สามารถเชื่อมต่อกับ โครงข่ายระบบรองสายสีชมพูและสีเหลือง ระบบรถไฟฟ้าสายสีเทา ได้แก่ช่วง วัชรพล-ลาดพร้าว ลาดพร้าว-พระราม 4 และพระราม 4-สะพานพระราม 9
สาย 12: รถไฟฟ้าสายสีฟ้า (ดินแดง-สาทร) ระยะทาง 9.5 กม. 9 สถานี เป็นเส้นทางสายใหม่ภายในเขตเมืองชั้นในตามแนวถนนประชาสงเคราะห์ ถนนเพชรบุรี ถนนวิทยุ และถนนสาทร เชื่อมต่อพื้นที่ย่านดินแดงซึ่งจะมีโครงการพัฒนาเคหะชุมชนดินแดงของการเคหะแห่งชาติ และศาลาว่าการกรุงเทพมหานครแห่งที่ 2 ซึ่งคาดว่าจะมีประชากรในพื้นที่มากกว่า 250,000 คน รวมทั้งโครงการพัฒนาย่านมักกะสัน (มักกะสันคอมเพล็กซ์) ของการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งในอนาคตจะเป็นแหล่งชุมชนและย่านธุรกิจขนาดใหญ่ พื้นที่รวมกว่า 3 ล้านตารางเมตร เชื่อมต่อย่านธุรกิจสำคัญบริเวณถนนสาทรเข้าสู่ศูนย์คมนาคมมักกะสัน สามารถเป็นระบบรองป้อนผู้โดยสารให้กับระบบขนส่งมวลชนหลักสายสีส้ม สีแดง สีน้ำเงิน และสีเขียว ระบบรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน โดยเฉพาะสายแอร์พอร์ตลิงก์ที่ BCAT

แผนพัฒนาโครงข่าย
โครงข่ายตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล สามารถจำแนกออกเป็นกลุ่มต่างๆตามลำดับขั้นการพัฒนา ได้แก่
- โครงข่ายปัจจุบันที่เปิดให้บริการแล้ว (45.7 กม.)
- โครงข่ายที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง (39.1 กม.)
- โครงข่ายตามแผนเร่งรัดตามมติ ครม. พ.ศ. 2549 (145 กม.)
- โครงข่ายเพิ่มเติมภายในปี พ.ศ. 2562 (141.2 กม.)
- โครงข่ายเพิ่มเติมภายในปี พ.ศ. 2572 (117.9 กม.)
รายละเอียดเส้นทางจำแนกตามแผนการพัฒนา
สาย |
ช่วง |
ระยะทาง
(กม.) |
สถานี |
รวมทั้งสิ้น (กม.)(1) |
โครงข่ายปัจจุบันที่เปิดให้บริการแล้ว |
4 |
เขียวเข้ม |
หมอชิต-อ่อนนุช |
16.5 |
17 |
45.7
(43 สถานี) |
5 |
เขียวอ่อน |
สนามกีฬาแห่งชาติ-สะพานตากสิน |
7 |
7 |
5 |
เขียวอ่อน |
สะพานตากสิน-ถนนตากสิน |
2.2 |
2 |
6 |
น้ำเงิน |
บางซื่อ-หัวลำโพง |
20 |
18 |
โครงข่ายที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
3 |
แอร์พอร์ตลิงก์ |
พญาไท-สุวรรณภูมิ |
28.5 |
8 |
39.1
(17 สถานี) |
4 |
เขียวเข้ม |
อ่อนนุช-แบริ่ง |
5.3 |
5 |
5 |
เขียวอ่อน |
ถนนตากสิน-บางหว้า |
5.3 |
4 |
โครงข่ายตามแผนเร่งรัดตามมติ ครม. พ.ศ. 2549 |
1 |
แดงเข้ม |
บางซื่อ-รังสิต-ธรรมศาสตร์ |
36.3 |
13 |
145
(85 สถานี) (2) |
1 |
แดงเข้ม |
บางซื่อ-หัวลำโพง |
6.5 |
6 |
2 |
แดงอ่อน |
บางซื่อ-พญาไท-มักกะสัน |
9 |
5 |
2 |
แดงอ่อน |
มักกะสัน-หัวหมาก |
10 |
3 |
2 |
แดงอ่อน |
บางซื่อ-ตลิ่งชัน (เริ่มก่อสร้างแล้ว) |
15 |
5 |
4 |
เขียวเข้ม |
หมอชิต-สะพานใหม่ |
11.4 |
12 |
4 |
เขียวเข้ม |
แบริ่ง-สมุทรปราการ |
12.8 |
9 |
6 |
น้ำเงิน |
บางซื่อ-ท่าพระ-หัวลำโพง |
19 |
14 |
6 |
น้ำเงิน |
ท่าพระ-บางแค |
8 |
6 |
7 |
ม่วง |
บางใหญ่-บางซื่อ |
23 |
16 |
สาย |
ช่วง |
ระยะทาง
(กม.) |
รวมทั้งสิ้น
(กม.) |
สถานี |
สาย |
โครงข่ายเพิ่มเติมภายในปี พ.ศ.2562 |
1 |
แดงเข้ม |
หัวลำโพง-บางบอน |
18 |
10 |
141.2
(87 สถานี) |
2 |
แดงอ่อน |
ตลิ่งชัน-ศาลายา |
14 |
4 |
3 |
แอร์พอร์ตลิงก์ |
บางซื่อ-พญาไท |
7.9 |
2 |
4 |
เขียวเข้ม |
สะพานใหม่-คูคต |
7 |
4 |
5 |
เขียวอ่อน |
สนามกีฬาแห่งชาติ-ยศเส |
1 |
1 |
7 |
ม่วง |
บางซื่อ- ราษฎร์บูรณะ |
19.8 |
16 |
8 |
ส้ม |
ตลิ่งชัน-ศูนย์วัฒนธรรม |
17.5 |
13 |
8 |
ส้ม |
ศูนย์วัฒนธรรม-บางกะปิ |
9 |
6 |
8 |
ส้ม |
บางกะปิ-มีนบุรี |
11 |
8 |
9 |
ชมพู |
แคราย-ปากเกร็ด |
6 |
5 |
9 |
ชมพู |
ปากเกร็ด-วงเวียนหลักสี่ |
12 |
9 |
9 |
ชมพู |
วงเวียนหลักสี่-วงแหวนรอบนอก |
10.5 |
5 |
9 |
ชมพู |
วงแหวนรอบนอก-มีนบุรี |
7.5 |
5 |
โครงข่ายเพิ่มเติมภายในปี พ.ศ.2572 |
1 |
แดงเข้ม |
บางบอน-มหาชัย |
20 |
7 |
117.9
(75 สถานี) |
2 |
แดงอ่อน |
บางบำหรุ-มักกะสัน |
10.5 |
5 |
4 |
เขียวเข้ม |
คูคต-ลำลูกกา |
6.5 |
4 |
4 |
เขียวเข้ม |
สมุทรปราการ-บางปู |
7 |
4 |
6 |
น้ำเงิน |
บางแค-พุทธมณฑลสาย 4 |
8 |
4 |
10 |
เหลือง |
ลาดพร้าว-พัฒนาการ |
12.6 |
10 |
10 |
เหลือง |
พัฒนาการ-สำโรง |
17.8 |
11 |
11 |
เทา |
วัชรพล-ลาดพร้าว |
8 |
5 |
11 |
เทา |
ลาดพร้าว-พระราม 4 |
12 |
10 |
11 |
เทา |
พระราม 4-สะพานพระราม 9 |
6 |
6 |
12 |
ฟ้า |
ดินแดง-สาทร |
9.5 |
9 |
หมายเหตุ.- (1). สถานีที่ใช้เป็นสถานีร่วม ได้แก่ สถานีสยาม สถานีบางซื่อ และสถานีราชวิถี ในแต่ละแห่งจำนวนสถานีรวมจะนับเพียงสถานีเดียว
(2). นับระยะทางช่วงบางซื่อ-หัวลำโพง ร่วมกับช่วงบางซื่อ-พญาไท-มักกะสัน (ช่วงบางซื่อ-ยมราช ใช้แนวเขตทางร่วมกัน 6 กม.)
กลับสู่ด้านบน
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |